۱۳۸۳/٧/۱٠

 

                                                  

                                            hoo

      ياهو...

   اينهمه نور اينهمه چراغ ... پس تو کجايی؟... ميگويند در اين شب احوال يک سال شيعيان را به شما عرضه ميکنند... ما کجاييم مولا؟...

     از پس ِ سالها که مهربانی کردی و گوش به نجواهايم دادی ... امشب اما هيچ نميخواهم... تنها بگذار از بی صبری و درد انتظار بگويم ، از خون دل خوردن، از لب به دندان گزيدن ...از درد از اشک از خون ... مولا جان ! ازدرد غربت که امانمان را بريده است... از بی کسی و از تنهاييمان بگويم .از جهل از سياهی و ظلمت ... خدای من چه ميگويم؟... تو خود ميدانی... اما مولا... به خداوندی خدا که از اين ظلمتکده به فرياد و فغان آمده ايم...

       اما دريغ...از اينهمه حجاب ... هنگامه ظهورنزديک است خيلی نزديک... انگار ميتوان صدای نفسهای اسبانی را شنيد که سم بر زمين ميکوبند...

        شب از نيمه گذشته است . ومن فکر ميکنم اين غزل ناتمام تا ابد روی دستم خواهد ماند:

         نمی شناسمت ای آشنای آيينه ها         و گفته ام گله ام را برای آينه ها

        وجز طنين سکوتم جواب نشنيدم          شکست قلب سوالم به جای آينه ها

       به شوق ديدنت ای زاده شقايق ونور     سرک کشيده زمين از ورای آينه ها

     زمين و اينهمه ابری که سنگ ميبارند      تودر تدارک چتری برای آينه ها؟!...

                    الّلهم عجّل لوليک الفرج

                                            اللّهم...

 

 


:: لينک || ٢:٥٠ ‎ق.ظ ::


پيام‌های ديگران  پيام هاي ديگران ()

 
 

Powered by: PERSIANBLOG