۱۳۸۳/۱٢/٢۱

 

ياهو

   برای بهـــــــار

    مهرداد نصرتی 

   

     آشنايی من و شما چه ساده پا گرفت

     حالت نجيب چشـــــمهايتان مرا گرفت        پنج شب به مهــــــــــر مانده بود آمديد

                                                                  آن غروب سرد يادتان که هست؟ در زديد

     بعد ِ فصلــــــــهای زرد ِ انتظار و انتظار

    اتفاق ساده ای نبود ديدن بهــــــــــــار           يک قرار ســـــاده عصر روز بعد انقلاب 

                                                                ما و کوچه های خلوت و چقدر التهاب 

     در غروبهای ابری قشـــــــنگ و دلپذير 

    ما: من ِ پر از ترانه و شمای سر به زير        عابران کوچه های بی عبــــور می شديم

                                                                   پا به پای سايه های خويش دور می شديم

    حرف می زديم از تمــــام چيزهای خوب

    از ستاره و بهار و شعرو چشمه و غروب        مثل آينـــــــه زلال بود حرفهـــــای من

                                                                   چشمه ميشکفت از نجابت صدای من

   ***

    آه ديدن من و شما به صرفشــــــان نبود

    مردمی که حرفمان شبيه حرفشان نبود         مردمی که در نگاهشان به غير شک نبود

                                                                   عشقشان بجز شبانه های مشترک نبود

    ای جماعتی که شور عاشقی نداشتيد !

   داشتم بزرگ می شدم ٬ مگر گذاشتيد ؟!          يادتان بخير! کوچه های بی عبــــور شب

                                                                       يادتان بخير! کوچه های سوت و کور شب

    ای گريزهای ِ از نگاه کنجکاو ِ شهـــــــــر

   يادتان بخير ! روزهای آشتی و قهـــــر          ای الهه ی سرودم ! ای بهــــار دلکشم !

                                                                        نيستی ببينی از نبودنت چه می کشم

   در هجوم لحظـــــه های درد و بی کسی

  ای همه کسم ! چرا به داد من نميرسی ؟     ای چقدر نازنين ! از بهــــــــــــــار سبزتر

                                                                    باز هم بيـــــــا ! مرا به خلوت خودت ببـر

  امشب ای نجيب من! هميشه عاشقانه ام !  

  کاشکی بيايی از گلــــــــــــــوی پر ترانه ام        سال پيش... امشب... آی باز هم دلم شکست

                                                                    پنج شب به مهر مانده ٬يادتان که مانده است؟ 

    گفته بودم برايت  آنچه را که سهم توست و خدابرايت در نظر گرفته است ٬ اگر تمام دنيا جمع شوند نميتوانند از تو دريغ کنند و هر آنچه که سهم تو نباشد ...

  ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

  و ممنون از تو که اين شعر را برايم نوشتی دوست من !

  

  

  

                 

    

     


:: لينک || ٢:٠٢ ‎ق.ظ ::


پيام‌های ديگران  پيام هاي ديگران ()

 
 

Powered by: PERSIANBLOG