۱۳۸۳/۱٢/٢۳

حرف بزن ...

ياهو

الهي ... الهي ... الهي ...

 

 

     الهی

 

                الهی

                     و ربّی 

                             مَن لی 

                                           غیرُک

                    مَن لی

                                   غيرُک

 و من در آن روز همه ی سجده های شکرم را ... گواه می گيرم ٬ همه ی اشکهايم را ... ٬ همه ی قنوت هايم را ... گواه می گيرم ... گواه می گيرم که جز تو نديدم ... می شنوی ؟ جز زيبايی نديدم ... جز ... زيبايی ...  گواه می گيرم كه عشق ... عشق ... عشق ...

         آرام بگير ! ... آرام بگير ! دل ساده ! عشق را ...

          بگو !

                بگو! ... مقام رضا را به چه بهايی می دهی ؟ ... حرف بزن ! ...

       بگو !

             به همان زبان كه هميشه گفتی ...

                                 به همان زبان كه گفتی : بمان ! و چه با تحكّم گفتی ... و بودن مرا ... ماندن مرا  ... اينگونه رقم زدی ...

        بگو رضای تو را چه بهايی كافی است؟ ... چرا ساكتی ؟ چرا اينطور نگاهم ميكني؟ ... چه بهايی ؟ حرف بزن ؟ ... من كه هر چه داشتم دادم ... هر ... چه ... داشتم ...

       چقدر گفتم ؟ نگفتم ؟ ... نگفتم ؟ مرا برای خودت ... مرا برای خودت مگر ... ؟ رهايم كن ... رهايم كن ... خسته ام ... و تو ميدانی چقدر ...

        بگو مقام رضا را به چه بهايی ...؟

                            ولی حرف بزن ... حرف بزن ... من كه جز تو كسی ندارم ... نداشتم ... ندارم ... هيچ كس ... هيچ كس ...

      

             

              

   

    


:: لينک || ٢:٤٩ ‎ق.ظ ::


پيام‌های ديگران  پيام هاي ديگران ()

 
 

Powered by: PERSIANBLOG