۱۳۸٤/۱/٢٤

دلم ...

ياهو

جنگل

        از فصلهای عطش گذشتم

        در زير پای تو جوشيدم

        انگشتانت را

               در زلال ِ من فروبردی

        وضو گرفتی

        از خنكای من نوشيدی

                        روزه باز كردی ... 

       اكنون ٬ بگذار جاری شوم

                       تا ريشه هايت سيراب گردد

      تا از رگهای تو بالا بروم

                        و از بلندترين شاخه

                                              به خورشيد سلام كنم.

                                                                              ۱۴/۱۰/۸۳

***

  ... دلم گرفته ٬ دلم خيلی گرفته است ... در سينه آرام نميگيرد ... قرار ندارد . نمی دانم باز ... جنس اين دلتنگی را چه بنامم ؟... نمی دانم ... دلم برای چشمهايت تنگ نيست - هست - برای دستهايت ٬ دلم برای صدايت تنگ نيست - هست -  اما نميدانم ... دلم برای تو تنگ شده است ٬ مثل دلتنگی ام برای سحرهای ماه رمضان ... برای نفس كشيدن در صبحگاه مه آلود يك جنگل ٬ مثل ... نمی دانم٬ دلم بيقراری ميكند باز ... دوسه روز است و تو می دانی ٬ تو لابد می دانی چرا؟ حالت خوب است ؟ حالت خوب است ؟ ... دلم تنگ است ٬ مثل دلتنگی ام برای اذان صبح وقتی كه خواب مانده ام ... نگاه كن ! واژه هايم را گم كرده ام ... دلم حضور تو را ميخواهد٬ می شنوی ؟ حضور تو را ... مثل خنكای باران بر گونه های گرُ گرفته ام ... بگذار لااقل اينها را اينجا بنويسم . كاش بودی ... نفسم بالا نمی آيد ديگر ... دوباره اين قفس تنگ شده ... نه ٬ دلواپس نشو ! حالم خوب ... است ... فقط كاش بودی ... دلم تنگ ِ بودن تو است . حرفی بزن ! چيزی بگو ! ...  شايد كه آرام بگيرد اين پرنده ی بی تاب كه از بس در اين گوشه ی تاريك دلش هوای پرواز كرده از نفس افتاده ... شايد كه آرام بگيرد ...

                                     

       

  


:: لينک || ۱:٤۳ ‎ق.ظ ::


پيام‌های ديگران  پيام هاي ديگران ()

 
 

Powered by: PERSIANBLOG