۱۳۸۳/٦/٢٠

هذيان

                                                 ياهو

   ميخواستم از سقوط آوار رويا بگويم

                                        از لحن تبدار شعرم در قحط دريا بگويم

   با آن ترکهای کهنه بر روی لبها نميشد

                                          از خشکسال تبسم وقت تماشا بگويم

   در گود بی رحم آتش سرگيجه ميشد نصيبم

                                           وقتی دهان ميگشودم تااز«چرا» ها بگويم

   گفتم که در خود شکستم در قصه ها پيله بستم

                                           هذيان تلخ زمينم... ساکت شوم يا بگويم؟...

                                          


:: لينک || ۸:٤٠ ‎ق.ظ ::


پيام‌های ديگران  پيام هاي ديگران ()

 
 

Powered by: PERSIANBLOG