ياهو

با کاروان نيزه

(۲)

           جوشيد خونم از دل و شد ديده باز٬ تر                    نشنيد کس مصيبت از اين جانگدازتر

          صبحی دميد از شب عاصی سيــــاه‌تر                     وز پی شبی ز روز قيـــــــــامت درازتر

          بر نيزه‌ها تلاوت خورشيد ديدنی ‌است                     قرآن کسی شنيـده از اين دلنــــوازتر؟

          قرآن منم چه غم که شود نيزه رحل من                    امشب مرا در اوج ببين ســـــــرفرازتر

           عشق توام کشاند بدينجا٬ نه کوفيان                      من بی‌نيازم از همه٬ تو بی‌نيــــــازتر 

          قنداق اصغر است مرا تيـــــــــر آخـرين                       در عاشقی نبوده ز من پاکبــــــــازتر 

با کاروان نيـــــــزه شبی را سحر کنيد

باران شويد و با همه تن گريه سر کنيد

(۳)

        فرصت دهيد گريه کند بی‌صدا٬ فرات                              با تشنگان بگويد از آن ماجرا٬ فرات

        گيرم فرات بگذرد از خاک کـــــــــربلا                               باور مکن که بگــذرد از کربلا٬  فرات

        با چشم اهل راز نگـــاهی اگر کنيد                               در بر گرفته مويه‌کنان مشک را فرات

        چشم فرات در ره او اشک بود و اشک                          زان گونه اشک‌ها که مرا هست با فرات

       حالی به داغ تازه‌ی خود گريه می‌کنی                         تا می‌رسی به مرقـــــد عباس٬ يا فرات

        از بس که تير بود و سنان بود و نيزه بود                      هفتاد حجله بسته شد از خيمه تا فرات

از طفل آب خجلت بسيار می‌کشم

آن يوسفم که ناز خريدار می‌کشم

(۴)

      بعد از شما به سايه‌ی ما تير می‌زدند                            زخم زبان به بغض گلوگير می‌زدند

      پيشانی تمامی‌شان داغ سجده داشت                   آنان که خيمه‌گاه مرا تير می‌زدند

     اين مردمان غريبه نبودند ای پدر!                             ديروز در رکاب تو شمشير می‌زدند

      غوغای فتنـــــــــــه بود که با تيغ آبدار                            آتش به جان کودک بی‌شير می‌زدند

      ماندند در بطالت اعمال حجّ‌شــــــــان                            مُحرم نگشته  تيغ به تقصير می‌زدند

       در پنج نوبتی که هبا شد نمازشان                            بر عشق٬ چار مرتبه تکبيــــر می‌زدند

      هم روز و شب به گرد تو بودند سينه‌زن                 هم ماه و سال٬ بعد تو زنجير می‌زدند

از حلق‌های تشنــــــه٬ صدای اذان رسيد

                                  در آن غروب٬ تا که سرت بر سنان رسيد *                    ادامه دارد

***

  ” اسرار عشق در حروف عشق مضمر است؛ عين و شين عشق بود و قاف اشارت به قلب است. چون دل نه عاشق بود٬ معلق بود؛ چون عاشق شود آشنايی يابد. بدايتش ديده بود و ديدن٬ عين اشارت بدوست در ابتدای حروف عشق. پس شراب مالامالِ شوق خوردن گيرد٬ شين اشارت بدوست. پس از خود بميرد و بدو زنده گردد٬ قاف اشارت بدوست. و اندر ترکيب اين حروف اسرار بسيار است و اينقدر در تنبيه کفايت است.“  امام احمد غزالی

***

   مرا ببخش! آرامش‌ت را خواسته بودم و طوفان به پا کردم در دريای دلت. اگر بودی٬ اگر اينجا بودی... آرام باش گلم! و مرا ببخش که جز تو کسی ندارم برای گفتن... که هرشب با همه‌ی وجودم تو را سپاس می‌گويم... خدای تو را٬ به خاطر بودن‌ت... که دار و ندار منی... دست‌های مرا به ياد بياور٬ همه‌ی بضاعت کمی که دارم از ايمان و اعتماد و آرامش ــ مايه‌ی شرمندگی ــ مال تو... اگر تو بخواهی ديگر حرفی نمی‌زنم... فقط تو را به خدا قسم می‌دهم ديگر نگو که من بعد از اينهمه سال آن چشم‌ها را نمی‌شناسم...     

        ای جان! ز دل تو بر دل من راه است                      وز جستن آن در دل من آگاه است

       زيرا دل من چو آب صافی ِ خوش است                    آب صافی٬ آينـــــــــه‌دار ماه است**

     حالا آرام باش... آرام٬ گلکم!... آرام...

***

  پرسيدی از « ذکر يونسيه»٬ کلماتی است که حضرت يونس(ع) وقتی که در شکم ماهی گرفتارشد٬ با آنها خدا را صدا زد و طلب گشايش کرد:

     و به يادآر حال يونس را هنگامی که از ميان قوم خود غضبناک بيرون رفت و چنين پنداشت ما هرگز او را در مضيقه و سختی نمی‌افکنيم. آنگاه در آن ظلمات فرياد کرد که الها٬ خدايی بجز ذات يکتای تو نيست پاک و منزهی و به درستی که من از ظلم‌کنندگان‌ام (۸۷) پس ما دعای او را مستجاب کرديم و او را از گرداب غم نجات داديم و اهل ايمان را هم اينگونه نجات ميدهيم(۸۸) / انبياء

   اين ذکر ( لااله الا انت سبحانک انّی کنت من الظالمين/ ۸۷) بسيار توصيه شده برای روشنی دل٬ رفع حجاب‌ها از دل و چشم٬ رهايی از ظلمات جهل و کسب معرفت و صد البته که رفع غم و تنگی سينه. چهل شب٬ چهارصد بار در سجده٬ طريقه‌ی ختم آن است. التماس دعا.

  ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 * عليرضا قزوه / ** مولانا

/ 7 نظر / 5 بازدید
پردیس

من خواب ديده ام که در چشمان تو يکی نيست تعبير خنجر و خاطره... يکی نيست آمدن و رفتن... يکی نيست دل دادن و دل بريدن... يکی نيست دوری و نزديکی... يکی نيست..

mina

مرا ببخش... واااااااااااااای....وااااااااااای....وااااااااااای

سوسن جعفري

تلخ ... اين روزها احساس داغی ديگر ندارد عشق نوشته هايت و من خوشحالم که حالت دارد بهتر می شود ... سلام!

ye nafar

اين چهار صد تا رو چی جوری ميشمرين تو سجده شماها؟؟

سوسن جعفري

برايم عجيب است كه توي هيچ وبلاگي نخواندم كسي به خاطر محمد(ص)چيزي بنويسد كه اين روزها اينقدر ... چه بگويم ...چه بنويسم!اگر مسلماني اين است ... خوشا به حال من كه عاشقم ...!